Ontwikkelingen in Gambia.

De afgelopen weken hebben wij, net als vele anderen, de ontwikkelingen in Gambia op de voet kunnen volgen via Nederlandse en Internationale media.

Na de president verkiezingen die verloren waren door President Jammeh, brak er een volksfeest uit, eindelijk na 22 jaar af van een dictator.
 


 


President Adama Barrow
wint de verkiezingen, een volksfeest brak uit.

 
     

Maar dat feest duurde niet lang want na een kleine week roept de oud president de noodtoestand uit
omdat hij het nog steeds niet eens is met de verkiezingsuitslag en niet wil vertrekken.

Voor zijn eigen hebzucht en machtswellust heeft hij de afgelopen weken het complete land naar de knoppen geholpen,
tienduizenden mensen doodsangst aangejaagd, een vluchtelingencrisis veroorzaakt,
enkele duizenden mensen, voornamelijk kinderen, ouderen en vrouwen zijn van Gambia naar Senegal gevlucht en het toeristenseizoen lamgelegd.
Ruim 16.000 Nederlanders moeten hun vakantie verbreken en worden onverhoopt door de reisorganisaties terug naar huis gehaald.
 

Door de politieke onzekerheid vluchtten rond de 45.000 Gambianen naar Senegal.
Het grootste gedeelte van die groep bestond uit vrouwen en kinderen die bij familieleden, gastgezinnen of in hotels en vluchtelingenkampen verbleven.

     
Het openbare leven heeft behoorlijk op zijn kop gestaan, ouders hielden hun kinderen thuis van school.
Veel mensen zitten binnen aan tv en radio gekluisterd te wachten op het laatste nieuws.
Voor de bevolking zelf was het heel spannend wat er ging gebeuren, de mensen waren bang en vele vluchten nu de binnenlanden in of naar Senegal.

Ik heb elke dag wel contact met onze eerste man daar. Die was ook bang wat er ging gebeuren en heeft toen zijn kinderen en familie in veiligheid gebracht.
Een aantal van onze sponsorkinderen zijn met hun ouders naar Senegal gevlucht.

De hoofdstad Banjul was veranderd in een spookstad welke afgegrendeld is door het ECOWAS-troepen
uit Nigeria, Senegal, Mali, Togo en Ghana die klaar staan rondom Gambia om Jammeh vluchten onmogelijk te maken.
 

Voor veel Gambianen begon een periode waarin ze oorlog dichterbij voelden komen.
Maar gelukkig bleef geweld uit.
Op 19 januari werd de nieuwe president, Adama Barrow, ingezworen op de Gambiaanse ambassade in Senegal.
 Twee dagen later koos Jammeh, na een geweldloze invasie van duizenden ECOWAS-militairen (Economic Community of West African States)
 eieren voor zijn geld en ging in ballingschap in Equatoriaal-Guinea.

     
Het waren onrustige dagen met beperkte bewegingsvrijheid voor alle mensen, gelukkig hebben wij wel goed contact kunnen houden met onze mensen daar.

Normaal zou ik in januari naar Gambia gaan, maar iedereen begrijpt dat, dat niet door ging.
Dat gaat een later tijdstip worden.
Daarom hebben wij geld overgemaakt voor verschillende families, die het erg moeilijk hebben door de toestand in Gambia.
Veel winkels waren niet meer open en er was een voedseltekort, ook op de markt is het merendeel van de marktkooplui gevlucht of hebben zij hun zaak gesloten.

 Voor vele is er geen werk meer, en geen werk geen geld. Het is niet zo als bij ons dat je dan terug kan vallen op de overheid.

De families die wij op deze manier proberen te steunen, zijn families waar onze sponsorkinderen wonen of ondergebracht zijn door schrijnende omstandigheden,
daar wordt hoofdzakelijk voedsel/rijst voor gekocht, bij sommige stond er niet eens meer één maaltijd op het dagmenu!
 



Uiteraard voor de familie Sonko,
onze steun en toeverlaat in Gambia,
ook rijst, olie, uien etc aangekocht en geld achtergelaten.
De rest van het geld wordt rijst aangekocht om uit te delen
aan de families van onze sponsorkinderen.

 

Voor de familie Barry waar drie van onze sponsorkinderen onder
erbarmelijke omstandigheid leven, is rijst, uien, olie etc aangekocht,
 en nog wat cash achtergelaten.  Het bericht kwam van Sonko,
dat er niet eens meer geld was voor één kopje rijst!

 

 

Voor Lisa Jallow, die nu heel gelukkig is, sinds een lerares
van haar school zich over haar ontfermd heeft,
hebben wij alleen geld gegeven.
Zij zijn maar met zijn tweetjes,
dus een zak rijst van 50 kilo is te veel.
Zij kan zelf beslissen wat voor eten zij koopt.

     
     

     

Nadat de ex president vertrokken was, kon de nieuwe president uit Senegal terug komen naar Gambia.
Na maanden van onzekerheid hebben tienduizenden inwoners van Gambia zaterdag 18-2 2017 de inhuldiging van de nieuwe president Adama Barrow gevierd.

Om zes uur `s morgens zat het stadion al bijna vol, niemand wilde het missen.
 De mensen die ik daarna heb gesproken in Gambia, hadden nog nooit zo iets mee gemaakt.
 Ook de presidenten van de nabijgelegen landen Ghana, Liberia, Senegal, Sierra Leone, Ivoorkust, Mauritanië en andere hoogwaardigheidsbekleders waren aanwezig.

De menigte wordt helemaal gek als hij het stadion binnen komt.
Na 22 jaar staatsterreur van de ex president hopen de mensen op een nieuwe toekomst met Barrow heeft beloofd dat hij veel maatregelen van zijn voorganger,
die het land ruim twintig jaar met harde hand heeft geregeerd, zal terugdraaien.

Gambia wordt weer lid van het Internationale Strafhof in Den Haag, treedt weer toe tot het Gemenebest en laat politieke gevangenen vrij.
Al die jaren werden politieke tegenstanders opgesloten en gemarteld, inmiddels zijn deze vrij al vrijgelaten.

We zijn dan ook erg blij dat de rust lijkt teruggekeerd in het land.

Normaal zou ik in januari naar Gambia gaan, maar iedereen begrijpt dat, dat niet door ging.
 Dat gaat een later tijdstip worden.