Tuinproject in Latrikunda


 

In ons vorig verslag heb ik verteld dat we na een moeilijke beslissing, het tuinproject verplaatst hebben naar een andere locatie.

En van de hoofdreden hiervoor was het erbarmelijke en onbetrouwbare vervoer van en naar Fass Njaga Choi.
Het laatste jaar kwam het al verschillende keren voor, dat er maar 1 ferry was en dat we soms uren moesten wachten voordat hij kwam, als die kwam!
Fass Njaga Choi ligt tegen de grens van Senegal, en het was altijd racen tegen de klok om op tijd terug te zijn voor de laatste ferry, als die kwam!

Maar het hoogtepunt van mijn besluit is toch wel, dat ik onze mensen ernaar toe stuurde met materiaal,
en zij om 10 uur `s avonds nog niet terug waren in Banjul.

Om 11 uur belde zij op, dat de ferry `s middags al vastgelopen was op een zandbank, met honderden mensen aan boord.
Voordat er hulp kwam, was er al paniek uitgebroken en de mensen hebben de halve nacht aan boord
 door moeten brengen, zonder eten of drinken!

En laten we het dan maar niet hebben over de sanitaire voorziening aan boord! 1 toilet voor de kapitein!
Kinderen en baby`s huilen, vrouwen en mannen in paniek, en bijna niemand kan zwemmen in Gambia!

 Dit soort ferry`s zitten altijd over en over vol, er wordt meer vracht en passagiers meegenomen dan toegestaan!
De volgende dag, heb ik besloten om alles teug te halen, tuingereedschap, generator, pompen, kruiwagens, gieters, zaden etc.


Daar kwam ook nog bij, dat er een aantal dames van het tuinproject, niet meer mee wilde werken, en achter de rug van de andere dames om,
groente ging verkopen en de centen in hun zak staken! Daar kwam onderling onenigheid van, dus mijn besluit was heel snel gemaakt.

Helaas voor al het werk wat wij en de Naileer foundation er in gestoken hebben, maar onze strategie is:

Liegen, stelen, bedriegen, etc we stoppen er resoluut mee,
en het vastlopen van de ferry midden op zee, heeft aan mijn beslissing mee geholpen.

 

Latrikunda

Het tuinproject is verplaatst naar Latrikunda waar Tamsir Njie van de Naileer Foundation
het project opnieuw opgestart is op een braak stukje grond -lees vuilnisbelt- naast hun compound,
en dat gaat wonder boven wonder goed!

De tuin is klein van opzet, en tot nu toe kan de hele familie zich er van bedruipen.

     

Moet zeggen in 3 maanden tijd is er veel gebeurd in de tuin, en is al aardig wat groente verkocht!
Er is zelfs al geld apart gelegd om later een put te bouwen. Want het water moet steeds gehaald worden bij de pomp en daar moet voor betaald worden!
Het gat is al gegraven voor de put, het water al bereikt, alleen is er nog geen geld om de betonnen ringen te plaatsen in de put.

     

Het is nog niet allemaal optimaal, maar de intentie is er!

     

De pepers groeien welig en dat laat Fatou trots zien, ook de bananen trossen zien er goed uit.

     

Vorige keer geen tijd gehad om foto`s te maken van het voetbalteam, dus nu dan maar, helaas zat de helft van de kinderen nog op school.

     


De nieuwe aanwinst moest even getoond worden!


Oma Njie op de foto met alle kinderen
en kleinkinderen.

 

Vlechtjes maken bij elkaar, is een dagelijkse
bezigheid bij de meisjes.

 
     


De buurvrouw komt ook even kijken
wat er allemaal aan de hand is.


Alle kinderen die op de compound wonen!

 

Oma Njie, 85 jaar oud.

 
     

Eten is een belangrijk onderdeel van de dag,
de kinderen maken hier gretig gebruik van!
                                    

Maar om nu te zeggen dat ze hun buik
vol hebben gegeten, nee!
 

De afwas is al gedaan!

 

     

Altijd zijn er heel veel kinderen om mij heen, die vinden zo "blanke" altijd bere interessant,
en ze hopen dat je wat lekkers bij je hebt!

     

En dat had ik ook, iedereen in de rij voor een lolly met een fluitje.

     

Tot de volgende keer en veel succes met de tuin.